W lagodnej ciszy, gdzie rodza sie gwiazdy, Twoje imie rezonuje, wyraznie, w faldach moich zagli. Kazde uderzenie mojego serca kresli Twój obraz, Jak slonce, które nigdy nie zachodzi. Twoje oczy sa horyzontem, gdzie pragne sie zatracic, Twoje dlonie, schronieniem, gdzie pragne sie zakotwiczyc. I nawet jesli czas zatrze pory roku, Moja dusza zachowa Twoje imie jako swoja przewodnia zasade. Bo poza dniami, wiatrami, przyplywami, To Ciebie, zawsze Ciebie, tak bardzo kochalem. I w nieskonczonosci, z moim ostatnim krokiem, bede Cie kochal nadal… i nigdy nie przestane.